ჰარპერ ლი – ნუ მოკლავ ჯაფარას

მკითხველის ბლოგი

nu moklav japaras

To Kill a Mockingbird

წუხელ ღამე გავათენე.

“ნუ მოკლავ ჯაფარას” ვკითხულობდი. თავი ვერ ავიღე.

როცა წაკითხული წიგნების რაოდენობა იზრდება, სულ უფრო მცირდება რომელიმე ტექსტით აღფრთოვანებაც, ამიტომაც აღარ მახსოვს, როდის ჩამითრია ასე წიგნმა.

ამაზე თბილი წიგნი არ წამიკითხავს, ამაზე ადამიანური, გულწრფელი, დამაჯერებელი…

მთავარი გმირით მინდოდა დამეწყო წერა. მერე მივხვდი, რომ თითქმის ყველა პერსონაჟი თანაბრად მნიშვნელოვანია – პატარა გოგო ჭყიტა, ვისი თვალითაც ხედავ ამბავს, მისი ძმა ჯემი, რომელიც ხშირად განსაზღვრავს თხრობის მიმართულებას, რედლი ბუა – მისტიკური ბიჭი მუდმივად თან რომ სდევს სიუჟეტს და რა თქმა უნდა ჭყიტასა და ჯემის მამა ატიკუს ფინჩი – ადვოკატი, რომელსაც ყველაზე რთული საქმე აქვს აღებული – მან უნდა დაიცვას შავკანიანი. ეს ის დროა, შავკანიანები ადამიანებად რომ არ მიიჩნეოდნენ და საქმეც თავიდანვე წაგებული იყო

ნამდვილი სიმამაცე ისაა, როცა წინასწარ დარწმუნებული ხარ შენი წამოწყების წარუმატებლობაში და მაინც, ყველაფრის მიუხედავად, იღწვი, იღწვი და ბოლომდე მიგყავს ის. იშვიათად თუ მოიპოვებ სრულ გამარჯვებას, მაგრამ ხანდახან მაინც ხომ მიაღწევ საწადელს.

ატიკუსი არის არამხოლოდ ამერიკულ…

View original post 295 more words

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s